.. . . Jack's profile~ Try Not to Become a Ma...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
~ Try Not to Become a MaN Of Success , But Rather Try to Become a man of Value. ..... [ จากความประทับใจ ... สู่เรื่องประทับใจ ] ^_^
July 30 สัปดาห์นรก..พรุ่งนี้ก้อจะสอบแล้ววว..ววว!! T_T
ก้อจะสอบแล้วอ่ะนะ สัปดาห์นี้สอบทั้งหมด 6 ตัว หนักทุกตัวเลยอ่ะ เรียนไปก้อประดับสมองไว้งั้นๆ เอาไปใช้จิงยาก แต่ก้อเอาเหอะ ลำบากเบื่อพ่อละกัน เอากระดาษมาให้พ่อแปะเล่นที่บ้าน (จะได้มั้ยวะเนี่ย -_-") .... สู้ตายว้อย!! เปนกำลังใจให้เพื่อนๆทุกคนบนทางของความสำเร็จที่ตั้งเป้า ไว้ละกันเน้อ ...^,^)
July 11 วันพรุ่งนี้ .. ?
ตอนนี้เวลาตี 2 ครึ่ง เป็นเวลาที่หลายๆคนคงกำลังนอนอยู่บนที่นอนนุ่มๆ
เป็นช่วงเวลาแห่งความฝัน เป้าหมายในชีวิตของคนบางคน อาจจะมีจุด
เริ่มต้นจากคืนนี้ก็ได้ ... แต่บางคนก็ยังคงต้องฝันไปเรื่อยๆอย่างนี้อีกต่อไป
เพราะร้อยละ 90 ของคนที่นอนฝัน เมื่อตื่นขึ้นมาจะจำความฝันของตัวเอง
ไม่ได้ เพราะอะไรล่ะ .. !?
บางที กว่าคนบางคนจะจำความฝันได้อีกครั้ง ก็ต่อเมื่อต้องมีเหตุการณ์
อะไรซักอย่างเข้ามาในชีวิต ทำให้เราจำความฝันของเราได้
ถึงเวลานั้น จะดีหรือร้าย ก็ขึ้นอยู่กับความดีที่สั่งสมมาแล้วล่ะ
รู้รึเปล่า ว่าเรายังเป็นคนโชคดีนะ เพราะว่าเรายังมี " โอกาส " ได้ฝัน
ในขณะที่เรามีโอกาสได้ฝันในคืนอันแสนอบอุ่นบนเตียงนุ่มๆของเรา
แต่ยังมีคนอีกหลายคน ที่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้ฝันดีๆซักเรื่อง ชีวิตเค้ายังต้อง
ทำงานตรากตรำตลอดเวลา ฉะนั้น เมื่อเขาเหล่านั่นไม่มีโอกาสได้ฝัน นั่นก็ย่อม
หมายความว่า " วันพรุ่งนี้ " พวกเขาเหล่านี้ก็จะยังคงมีชีวิตเหมือนเดิม...
...หรือบางที วันพรุ่งนี้อาจจะไม่มีพวกเขาแล้วก็ได้...~
ความฝัน ทำให้ชีวิตวันพรุ่งนี้ของคุณ มีคุณค่าพอที่คุณจะทุ่มเทวันนี้ให้กับมัน
January 29 เด๋วเหอะ!!
เอิร์ทมันเปนคนดีนะ ^.^) อาจจะงงๆ ว่าอารมณ์ไหนของมัน แต่เคยได้ยิน บางคนมองมันไม่ค่อยดี เลยไม่ค่อยสบายใจ แก้ข่าวให้แม่งหน่อย ถึงจะไม่มีใครมาอ่าน ก้อดีกว่าอยู่เฉยๆล่ะวะ ... ก้อเหตุมันก้อเกิดมาเรื่องที่มันเคยปากหมาตอนปี 1 เพราะมันเปนคนขี้เล่น ไม่มีอะไรในหัว คำพูด มันก้อเพิ่งรู้ตัวว่ามันปากหมา เพราะปกติไม่มีใครเตือน ตอนนั้นพวกเราก้อเรียกมันไปเตือน+ตำหนิ มันก้อเพิ่งรู้ว่าไอ้ที่มันพูดมันเกินไป ก้อสังคม+ครอบครัวแต่ละคนมันก้อต่างกันนี่นา ... แต่พูดถึง ตอนนี้ไอ้เอิร์ทมันก้อดีขึ้นเยอะมากๆๆ ถึงแม้จะยังกวนตีนอยู่ไม่น้อย แต่มันก้อจิงใจ เวลาที่มีปัญหา อะไร มันก้อช่วยเต็มที่ ผิดกับคนที่พูดดี แต่ไม่เคยช่วยอะไร คนแบบนี้น่าคบกว่าตั้งเยอะนะเพื่อนๆ จะบอกให้ ... สุดท้ายจะฝากไว้ว่า สิ่งที่น่าเสียดายที่สุดในชีวิตอย่างนึงก้อคือ .. " การมีเพื่อนดีแต่ไม่คบ "
October 21 CPE Trip - ภูกระดึง
PhuKraDung National Park
ภู กระดึงๆๆ.. เพิ่งกลับมาถึงก้ออย่างหัวเรื่องที่บอกนี่หละ ปิดเทอมไปเที่ยวภูกระดึงกับ
เพื่อนๆในภาคมา ทริปนี้สนุกมากๆเลยอ่ะ สมาชิกที่ไปก้อมี 9 ผู้กล้า กะอีก 3 นักรบใหม่
อันได้แก่ แจ็ค น้อย พัฒ เบิร์ด หมี ตื้อ โท หมิง กัต ต้อง นิว หมูอ้วน .. ทำไมต้อง 9 ผู้กล้า ?
ก้อไม่มีอะไรมาก คือพร้อมที่จะตายกันทุกทริปไงล่ะ ฮะๆๆ .. แต่ 3 นักรบใหม่นี่ก้ออาจจะเลื่อน
มาเปนผู้กล้าได้ในอนาคต ต้องรอพิสูจน์ตัวกันต่อไป โฮะๆๆ ..
 ... *-=-=-=-=-=-=-=-=--=-=-=-=-=-=-=-*
ทริป นี้เปนทริปที่ยาวนานมากๆจิงๆ ออกลุยกันตั้งแต่เย็นวันที่ 16 ไปขึ้นรถที่หมอชิต
เปนรถ ป.1 ของแอร์เมืองเลย สภาพรถก้อโอเคดี รถออกตอน 3 ทุ่มครึ่งถึงผานกเค้าก้อ
ตอนตี 5 แล้วขึ้นรถสองแถวต่อไปอีก ไปถึงภูกระดึงก้อเช้า 6 โมงเลย ระหว่างทางบรรยากาศ
ดีมากๆอ่ะ หมอกหนาจนมองไม่เห็นทางข้างหน้าเลย ไปถึงที่ทำการจัดแจงสัมภาระ จ้างลูกหาบ
กินข้าวเช้าเสร็จก้อออกเดินขึ้นภูเลย เริ่มขึ้นตอนเจ็ดโมงครึ่ง ถึงเราจะมาภูกระดึงนี่เปนครั้งที่ 4 แล้ว
แต่ทางมันก้อไม่ได้สบายขึ้นเลย ยังคงความโหดได้ไม่เปลี่ยน ( แต่ก้อดีแล้วล่ะ ^^ ) ..
 ครั้งนี้เปนครั้งที่ขึ้นภูกระดึงได้เร็วโคดอ่ะ เพราะมีไอ้พวกตัวบ้าพลังอย่างไอ้พัฒ หมูอ้วน ฯลฯ แต่
ไอ้นิวนี่แม่งเดี้ยงตั้งแต่ซำแรก ฮ่าๆๆ .. เลยต้องเอามันมาเดินข้างหน้าจะได้ดูแลได้สะดวก ก้อฝ่าฟัน
ขึ้นถึงยอดภูด้วยระยะทาง 5 โลก่าๆ ตอนประมาณบ่ายเที่ยงกว่าๆ ( แม่งเร็วโคด ) เสร็จแล้วก้อเดิน
ต่อไปอีก 4 กิโลถึงที่ทำการอุทยานฯ แล้วเข้าบ้านพัก .. มาถึงแต่ละคนก้อหมดพลังนอนตาย
กันเปนแถว มีเราออกมนั่งเล่นกีตาร์แล้วก้อรอถ่ายรูปไอ้พวกที่มันนอนแอ้งแม้งนั่งแหละ ท่านอนแต่ตลกดี
 ตอนเย็นก้อไปกินข้าวกัน พอดึกๆก้อมานั่งล้อมวงต้มน้ำกินกาแฟ ฯลฯ กัน พร้อมหนมปัง
นึ่งอุ่นๆ แต่ก่อนที่ได้กินอะไรอร่อยๆนี่สิ เราเปนแผนกหาน้ำก้อเลยเดินไปกรอกน้ำกะตื้อ น้อย
เดินๆไปรู้สึกคันๆนิ้วเท้าเลยส่องไฟฉายไปดู โอ้โห .. เจ้าทากตัวน่าเกลียดมากกำลังขดตัวดูดเลือดเรา
อย่างเมามันส์ แม่งน่าขนลุกจิงๆนะ เราก้อไม่กล้าเอามือดึงออกซะด้วยสิ ไอ้ตื้อเลยส่งยาสีฟัน
มาให้หลอดนึงแล้วก้อละเลงไปบนตัวมัน จากนั้นมันก้อชักดิ้นชักงอหลุดออกมาตายคานิ้วเท้าเราเลย
นับเปนการฆาตกรรมครั้งแรกของทริปที่ขนลุกมากๆ ทากหลุดไปแล้วแต่เลือดไม่หยุดไหลนี่สิ
พอกลับไปถึงที่พัก มองดูรอยที่โดนกัดอีกที เลือดงี้เต็มเลยอ่ะ ตกใจมากๆๆๆ .. หุหุ เลยเอาทิชชู่
ออกมาซับๆๆ ... พอกินกันอิ่มเสร็จก้อนั่งล้อมวง..(สวดมนต์).. กัน .. 55+
คืนนี้หนาวมากๆหายใจออกมาเปนควันเหมือนอยู่ในเมืองหิมะเลย ตอนตกดึกสวดมนต์จนหมดตัวแล้ว ก้อเลย
ออกมาดูทะเลดาวกัน สวยมากๆอ่ะ เห็นดาวตกด้วยนะ อธิษฐานไว้แล้วด้วย ^_^) ..
คืนนี้ก้อนอนขดในผ้าห่มอย่างมีความสุข
*-=-=-=-=-=-=-=-=--=-=-=-=-=-=-=-*
วันที่สอง ตอนเช้าก้อตื่นกันตี 4 ครึ่งไปเดินดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ผานกแอ่นด้วยระยะทางไปกลับ 4 กิโล
 สวยมากๆอ่ะ เห็นทะเลหมอกด้วย ขอบฟ้าก้อไล่สีกันสวยมั่กๆอ่ะ หลังจากนั้นก้อกลับมาที่พักกินข้าว
อาบน้ำตอนเช้า น้ำนี่หนาวมากๆเลย แล้วก้อตัวสั่นออกมาจากห้องน้ำ พอตอนกลางวันก้อพาเพื่อนๆ
ออกเดินตามเส้นทางน้ำตก มันเปนป่าทึบๆอ่ะ สนุกมากมาย เดินๆตามลำธารด้วย แล้วก้อเศร้า .. เพราะ
เดินๆตกหลุมแล้วกล้องถ่ายรูปตกน้ำ พอเอามาดู เห็นน้ำเข้ากล้องก้อเลยถอดแบตแล้วสะบัดๆ หลังจาก
 ตอนออกเดิน
 อยู่ในป่าๆๆ
นั้นก้อไม่กล้าเปิดกล้องอีกเลยอ่ะ T_T ... แต่ก้อทำใจสนุกต่อ เดินไปเล่นน้ำที่น้ำตกสุดท้าย มีแอ่งให้เล่น
ด้วย สนุกมากๆอ่ะน้ำเย็นเหมือนอยู่ในตู้เย็นเลย เล่นไม่ได้ถึงชั่วโมงก้อต้อขึ้นเพราะ หนาวเกินจะรับไหว
 หลังจากนั้นก้อเดินกลับที่พัก มาทำกับข้าวกินกันตอนเย็น ใครมีอะไรก้อเอาออกมาหมด ทั้งมาม่า ปลากระป๋อง
สาหร่าย โปรตีนกะเสด และนมข้น มันกินกันได้เหรอ ? แต่ก้อกินกันไปแล้วอ่ะนะ อร่อย สนุกดี แย่งกันกิน
สุดท้ายก้ออืดกันหมด ฮ่าๆๆ แล้วพัฒนาก้อมาปราบจนหมด ทุกคนทึ่งเลย เสร็จแล้วก้อล้างถว้ยล้างจาน
แล้วก้อไปกินน้ำแข็งไสกันต่อ โอ้โห .. ยังกินกันได้!!
*-=-=-=-=-=-=-=-=--=-=-=-=-=-=-=-*
วันที่สาม ตื่นตีห้า ออกเดินไปดูบรรยากาศตอนเช้าที่ผาหมากดูก สวยมากอ่ะมีหมอก
สลับกับภูเขา เห็นแล้วน่าโดดลงไปจิงๆเลย ชอบๆๆๆ มากๆๆๆๆๆ ... ตอนถ่ายรูปนี่สนุกดี เพราะ
 แต่ละคนแม่งก้ออยากได้ภาพริมๆผาสวยๆ แต่แม่งปอดกันโคดๆอ่ะ ค่อยๆคลานกันไปริมหน้าผา
แล้วก้อค่อยๆนั่งเก๊ก ไอ้กุล่ะเปนตากล้องเห็นแล้วอนาถมากๆอ่ะ ..
..เสร็จแล้วก้อเดินกลับที่พักมากินข้าวเช้า พอตอนบ่ายก้อออกเดินกันอีก คราวนี้เปนเส้นทางเรียบผา เพื่อไปผาหล่มสัก
ดูพระอาทิตย์ตก ระหว่างทางที่เดินก้อสนุกดีอ่ะ ไอ้ต้องเดินไปเดินมารู้สึกคันหลังเลยบ่นให้เราฟัง
เราก้อเลยบอกว่า "คิดไปเองม้าง" เสร็จแล้วมันไม่ชัวร์ก้อเลยเปิดเสื้อออก เจอทากตัวเบ้อเริ่มกำลังดูด
หลังมันดังจ๊วบๆเลยเชียว เราเห็นแล้วแทบกรี๊ด .. ก้อมันตกใจนี่นา น่ากลัวมากอ่ะ ก้อเลยใช้
ยาสีฟันคอลเกตสูตรระงับกลิ่นปากจัดการไป เดินไปถึงหล่มสักตอน 5 โมงก่าๆ กินขนมปังกกะนมกัน
มีแยมเสริมๆ บวกปลากระป๋องด้วย งานนี้ไม่กลัวแล้วว่าท้องจะเสียไม่เสีย รู้แต่ว่ากุหิวเท่านั้นแหละ
 เสร็จแล้วก้อถ่ายรูปดูพระอทิตย์ตกกันเสร็จก้อมืดแล้ว ได้เวลาเดินกลับ ก้อเลยจุดโคมเทียนแล้วก้อเดิน
กลับเปนแถว สนุกดี สองข้างทางมืดมากๆเลยอ่ะ เราเดินรั้งท้ายกะไอ้ต้อง ตลอดเลย เสียวหลังเหมือนกัน
 กลัวโดนหมาป่ากัดตูด อิอิ .. แล้วก้อกลับถึงที่พักตอน 2 ทุ่ม 10 นาที เดินเร็วมากๆอ่ะ กลับมาถึงก้อขา
เดี้ยงกันเปนแถว โดยเฉพาะไอ้น้อยเอ็นข้อเท้าอักเสบ 55+
*-=-=-=-=-=-=-=-=--=-=-=-=-=-=-=-*
วันสุดท้าย ตื่นสายกันแปดโมงเลย เก็บข้าวของแล้วก้อลงภูกันอย่างสนุกสนาน งานนี้
เราแบกของลงเองหมดเลย ทั้งโน๊ตบุ๊คที่เอามากะเสื้อผ้าของใช้รวมๆแล้วก้อ 13 กิโลกว่าๆ
เหนื่อยเหมือนกัน แต่ก้อรู้สึกดี เหมือนทดสอบความอึกของตัวเอง ลงมาถึงตีนภูตอน 4 โมงเย็น
อาบน้ำ ซื้อของกันเสร็จก้อนั่งรถสองแถวออกไปขึ้นรถทัวร์กลับกรุมเทพฯกัน ถึงกรุงเทพตีสาม
กว่าๆของวันเสาร์.....
** ทริปนี้สนุกมากครับ ไม่ได้มาภูกระดึงมาแสนนาน แต่ภูกระดึงก้อยังสวยงามเหมือนเดิม ยังคงความ
ลำบากพร้อมกับคุณค่าที่ควรจะปกป้องไว้ สู้ต่อไป .. ภูกระดึง
  ~..~..~..~..~..~..~..~..~..~..~..~..~..~..~..
คลิกที่นี่เพื่อชมคลิปที่ถ่ายตอนไปภูกระดึง ... http://ubuntu.cpe.ku.ac.th/~b4805196/clip_manager/show.php?id=9
August 12 ก้อวันแม่อ่ะวัน แม่อ่ะนะ เพื่อนๆหายไปหมดเลย ที่หอเงียบอีกแล้ว บรรยากาศเดิมๆเหมือนตอน
สงกรานต์เลยอ่ะเงียบมากๆ เงียบจิงๆ เสียงลิฟท์ก้อไม่มี คนที่บอกจะอยู่เปนเพื่อน ก้อนะ ลืมกุญแจไว้ในห้อง เลยไม่มีที่ไป หนีไปอยู่บ้านญาติซะงั้น กำจิงๆเรย ~..~..~..~..~
วัน นี้วันแม่ เมื่อคืนหมีมานอนเปนเพื่อน เพราะไอ้น้อยกะพัฒกลับบ้าน ตื่นมา 9 โมง
หมีหายไปไหนแล้วไม่รู้ จัดๆห้อง ถูๆไถๆ อาบน้ำแล้วก้อออกไปตัดผม เสร็จแล้ว
ก้อนั่งรถไปหาแม่ วันนี้แดดร้อนมากเลย ไม่สงสัยแล้วว่าทำไมตัวเองถึงคล้ำขึ้น
ขนาดนี้ ... วันนี้อยู่กับแม่ทั้งวัน แม่ทำกับข้าวให้กิน เยอะแยะ ขนมแปลกๆอีก
แต่อร่อยอ่ะไม่เคยกิน กินเสร็จก้อนอนคุยกับแม่จนเย็นแล้วก้อกลับหอ..วันนี้เห็นแม่มี
ความสุข ก้อรู้สึกดี แต่รู้สึกยังไงไม่รู้ ไม่รู้สิ พูดไปเหมือนละครน้ำเน่า จบเหอะ ..
.. รักแม่นะ .. June 29 PsychoRanger !!
ระเบียบเชียร์!!
จบซะทีงานๆๆ ทำ video ไซโคน้องเข้าประชุมเชียร์ที่พี่กันย์ขอให้ช่วย งานนี้เหนื่อยมากจิงๆ เพราะเปนงานที่รีบสุดๆ source อะไรๆก้อต้องหาเอง แต่ไหนๆพี่ๆเค้าก้อดีกับพวกเรา ร่วมศึกหนักกันมาตลอด เอาไงก้อเอาวะ สู้ตาย!! ก้อใช้เวลาหาข้อมูลอะไรต่อมิอะไร 2 วัน เสาร์-อาทิตย์ แล้วก้อตัดต่อจิงๆ 2 วัน 2 คืนเต็มๆ ทำงานแนว media มาก้อเยอะแล้ว แต่งานนี้ยอมรับจิงๆว่ายากมาก เพราะพี่กันย์ให้ concept มาว่า ไซโคให้น้องเข้าประชุมเชียร์ เพราะถ้าน้องๆไม่ผ่านก้อคือไม่มีวิ่งประเพณีจิงๆ วันเสาร์กะอาทิตย์ก้อเลยวิ่งหาข้อมูลโดยเฉพาะไฟล์ภาพกะวิดีโอแต่ไฟล์วิดิโอนี่หายากมากเพราะปีก่อนๆที่ถ่ายไป capture แล้วหายสาปสูญ เหลือแต่ไฟล์ภาพที่ได้จาก www.Kucity.com ก้อเลยไปดูจาก 5 ปีก่อน ได้มา 1000 กว่ารูป มานั่งคัดรูปที่คนมันเข้าเยอะๆ แล้วก้อกรองเอารูปเครียดๆมาอีก แม่งมีแต่รูปยิ้มๆทำหน้าแป้นแร้นใส่กล้องซะงั้น ... เสร็จแล้วก้อนั่งเขียน Story Board ว่าจะให้เนื้อเรื่องเปนไงมั่ง อันนี้ต้องทำคู่กับหา sound ที่ยากมากๆ แต่เวลาน้อยเลยต้องเก่าที่ได้มาจากเพื่อนขชล ต่อจากนั้นก้อเปนการตัดต่อเสียง + ภาพของจริง!! ใช้เวลาร่วม 2 วัน 2 คืน ได้นอน 3 ชั่วโมง งานนี้รีบอ่ะ เลยได้นอนน้อยมากๆ เช้าวันอังคารนั่งทำถึง6 โมงครึ่ง กลับไปอาบน้ำที่หอแล้วก้อกลับมานั่งทำต่อจนถึง 8 โมง แล้วไปเข้าเรียนเลท 5 นาที เปนอาไรที่ทรมานมากๆอ่ะ เพราะวิชานี้บรรยากาศเหมือนน้ำเต้าหู้ครูระเบียบอ่ะ (เกิดทันกันปะเนี่ย หุหุ) ห้ามหลับห้ามนอน ตอนที่นั่งเรียน ใจมันไม่อยากหลับเลย แต่ตา+ กายมันไม่ไหว นั่งหัววนไปวนมาหลายรอบมากเรียนไม่รู้เรื่อง เลิก 9 โมงมานั่งทำต่อเสร็จบ่ายโมงพอดี พี่ว๊ากปี 4 ก้อเข้ามาเอาไปเปิดในคณะเลย วันนั้นเพลียมากๆ แบบว่าเกิดมาไม่เคยเพลียเพราะไม่ได้นอนขนาดนี้มาก่อน ตอนเย็นสั่งข้าวผัดหมูย่างมากิน ไม่มีแรงเอาช้อนตัดหมูอ่ะ กินไปได้ไม่ถึงครึ่งจาน ไม่ไหวเลยเลิกกินไป ..
จบงาน นี้รู้สึกดีมากๆ วันพุดเอาไฟล์ไปเปิดแล้วมีน้องๆมายืนดูเยอะแยะเลย พอตอนเย็นน้องๆเข้าเชียร์ตั้ง 500 กว่าคนแน่ะ เยอะมากๆ ไม่ได้ต้องการบอกว่าเป็นเพราะไอ้วิดิโอนั่นหรอก .. แต่เปนเพราะหลายๆอย่างที่พี่ปี 4 ทำอ่ะ โดยเฉพาะป้ายไซโคนี่ได้ใจมาก หุหุ .. ดีใจที่ได้เปนส่วนนึงของงานนี้เหมือนได้เปนพี่ว๊ากเลย ฮ่าๆๆ .. แต่พอขึ้นปี 4 คงไม่เปนหรอก ไม่ชอบดุดุคน เดี๋ยวเราเครียดเอง
**ิentry นี้ดูจะบรรยายระเอียดไปหน่อย ตั้งใจเขียนให้เพื่อนได้อ่านอ่ะ อยากหาคนที่สนใจมาช่วยงานต่อๆไปเพิ่มบ้าง เหนื่อยคนเดียว เหงาจิงๆนะจ๊ะ ...
ขอบคุณ ... - พี่กันย์ ที่ให้ทำงานนี้ เพิ่ม skill อย่างแรง!! - ตื้อ ช่วยหาภาพ + HDD ลูก - พี่ท็อป Monitor ทำงาน - ชมรมโรบอท ห้อง Studio มีทุกอย่างจิงๆ - เพื่อนๆและทุกคนที่เปนกำลังใจให้ June 24 วันลอย ลอย ..
เหงา .. ตอนนี้อยู่ในห้องคนเดียว
พัฒกะน้อยก้อกลับบ้าน กลางวันเราก้อ
ลอยไป ลอยมา ในมหาลัย ...
2-3 วันมานี้รู้สึกโหวงเหวงยังไงไม่รู้ เหมือนในหัวมันไม่มีอะไร
แต่จิงๆมันมีอะไรมากมาย หลายเรื่องหลายปัญหาให้คิด
ไม่รู้ว่ามันเข้ามันเอง หรือเราเองที่สร้างมันขึ้นมา
ตอบไม่ได้เหมือนกัน บางคนว่าเราละเอียดเกินไป
เราเองก้อรู้สึกเหมือนกัน ไม่รู้จะทำไง ก้อมันเป็นแบบนี้แล้วหนิ
เราเป็นคนที่ค่อนข้างยึดติดกับคำนิยามในบางเรื่อง
แต่มันก็แค่ความคิด เอาเข้าจริงๆก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไป
*~.. เฮ้อ ..~*
---------------------------------------------------------------
.. เปิดเทอมมาจะเดือนนึงแล้ว รู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้
เหมือนตอนนี้ยังไม่มีเป้าหมายอะไร เอาเวลาไปคิดเรื่องงานซะหมด
ลืมเรื่องตัวเองไปเลย รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง
คิดๆมาตั้งแต่ตอนเย็นแล้วแต่ก็คิดไม่ออก เมื่อเช้าก็บ่นๆให้พ่อฟัง
พ่อพูดให้ฟังหลายอย่าง ก็ดีขึ้นบ้าง แต่ก็ยังงงๆกับชีวิต
เหอะ .. บ่นไม่ถูกเหมือนกัน ไปอาบน้ำดีกว่า
... >< ..
|
|||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
